Naar huis
Helaas is dit de dag van onze terug reis. Het was de bedoeling om rustig in twee dagen terug te rijden maar halverwege de middag waren we een behoorlijk eind op weg en werd het weer steeds slechter. De voorspellingen voor zondag waren ook al niet zo goed. We hadden geen zin om nog een keer in de regen de caravan neer te zetten en om de volgende morgen in de regen te vertrekken. We hebben daarom besloten om maar door te rijden. Onderweg hebben we ons nog even lekker volgegeten bij restaurant de Gouden bogen en zijn vervolgens doorgereden naar huis. Even na 11 uur waren we thuis, misschien tot volgend jaar Zillertal.
Klaar voor vertrek
Onze laatste vakantie dag op camping Hell in 2011 is aangebroken, We hebben voor het volgend jaar alvast weer een optie genomen. In december moeten we dan aangeven wanneer en of we komen maar dan weten we in ieder geval zeker dat we hier weer heen kunnen. Vandaag hebben we rustig alles opgeruimd, de kinderen hebben flink meegeholpen maar het valt toch altijd weer tegen. Aan het einde van de middag nog even boodschappen doen en wijn inslagen, dachten we. Helaas ausverkauft. Dan vanavond maar Marjon en John. We hebben nog maar eens de hausplatte in het restaurant besteld en zijn nu echt klaar voor vertrek. Het is de bedoeling dat we morgen voor 9 uur gaan rijden en we willen proberen een eind te komen. En dan zondag het laatste stuk zodat we op tijd bij de beessies zijn.
Innsbruck anders bekeken
Na
een zeer koude nacht, 5 graden, was het vandaag een stralende dag. Toen we
in de juni vakantie hier ook waren en in Innsbruck liepen zagen we aan de
Noordkant van de Stad een groot wit gebouw tegen de berg aan liggen. We
vroegen ons af of we hier ook konden komen en na wat speurwerk op het
internet bleek het te gaan om de Nordkette van Innsbruck. Op dat moment
hebben we besloten hier naar toe te gaan in de zomervakantie. Omdat je voor
dit uitzicht een heldere dag moet hebben, was vandaag de uitgelezen dag.
Eerst met de auto naar Innsbruck. De baan bestaat uit drie gedeelten maar je
kunt met de auto tot aan het eerste station komen. We zijn daarom met de
auto naar het eerste station genaamd Hungerburg gereden. Daar zijn we in de
gondel gestapt naar het tweede station genaamd Seegrube en van daaruit zijn
we doorgegaan met de gondelbahn naar het bovenste station genaamd Hafelekar.
Eenmaal boven aangekomen zijn we doorgewandeld naar het Kruis dat Innsbruck
beschermt. Het uitzicht is hier adembenemend. Het is één van de mooiere
dingen die we hebben gezien in Tirol. Je kunt vanaf hier het hele Inntal
overzien en je ziet de hele stad onder je liggen. Je staat hier ruim 1,7 km
boven de stad. Als je naar voren kijkt zie je de groene bergen met af en toe
besneeuwde toppen van bergen als de Olperer en de Groβ
Vernediger. Ook zie je hier de Brenner pas door het landschap
kronkelen. Als je achter je kijkt zie je de ruige kale rotsen van het
Karwendel gebirge met enorme afgronden en hoge kale toppen. Als je vanaf het
kruis een stuk terug loopt, richting Klettersteig, kom je bij de de
Geier Wally Hütte. Deze hut heeft als decor gestaan voor de vele Sissi
films. Nadat we alles hadden bekeken zijn we afgedaald naar het tussen
station om wat te eten en te drinken. We hebben daar heerlijk in de zon met
een geweldig uitzicht genoten van onze happies.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Het weer knapt op
Eindelijk
is het droog, de voorspelling is dat rond de middag de zon door gaat breken
en dat het weer opknapt.
Eerst hebben we rustig ontbeten en zijn de meiden gaan helpen bij de animatie. Wij hebben lekker in het zonnetje koffie gedronken. Rond drie uur zijn we naar Zell am Ziller gereden om de jaarlijkse traditie voort te zetten. We zijn gaan rodelen. Omdat het vandaag de eerste mooie dag in dagen was dachten meer mensen dat het leuk zou zijn om te rodelen. Er stond een enorme rij maar dat mocht de pret niet drukken. Nadat we boven aan de baan waren konden de remmen los. Ron heeft op de meiden gewacht maar ze konden hem niet bijhouden. Met een enorme vaart zijn we naar beneden geracet om vervolgens nog een keer te gaan, heerlijk........
's avonds zouden we een lekkere stoofpot eten maar helaas is die in vlammen opgegaan. Snel patat en schnitzel gehaald in het restaurant en zo hebben we toch nog lekker gegeten.
.jpg)
Vandaag
is het weer zover, vrouwendag. Dat betekent dat de dames gaan shoppen en de
mannen zich met eventueel aanwezige kinderen zichzelf vermaken. Rond 12 uur
zijn de dames naar Innsbruck vertrokken. In Innsbruck kun je op
verschillende plekken heerlijk winkelen, bijvoorbeeld overdekt shoppen in
het DEZ winkelcentrum buiten de stad, of naar de binnenstad, waar het op de
Maria Theresiënstrasse heerlijk vertoeven is voor dit doel. Vandaag is
gekozen voor de binnenstad. Voordat het shoppen begint eerst koffie en wat
lekkers. Bij het Strudel café in de binnenstad (bij het Gouden Dakje
rechtdoor een smal steegje in) zijn er heel veel soorten Strudels te
krijgen, en ook andere taarten. Toen dit allemaal weer gelukt was werd er
koers gezet naar het hoofddoel van vandaag: Kaufhaus Tyrol aan de Maria
Theresiënstrasse. Een ook daar is het allemaal weer prima gelukt!!!!.jpg)
En dat hebben ze. Ik ben met de kids naar Wörgl gegaan om naar
Wörglerwasserwelt te gaan. Hier is de beroemde L2 . Dit is de eerste
waterglijbaan ter wereld met een dubbele looping. Je moet in een capsule
staan. Vervolgens valt de bodem onder je vandaan en val je rechtstandig 15
meter naar beneden, daarna volgen beide loopings en voordat je het weet lig
je beneden in een bak water. De baan is ruim 130 meter lang en je bereikt
een snelheid van 60 km per uur. De minimum leeftijd is 14 jaar. Even
een leugentje om bestwil en Larissa kon ook naar beneden. Tijdens de run van
Anniek is een filmpje gemaakt, deze kun je
hier
bekijken.
München
De dag tegen het stuiven bleek twee dagen te duren. Zachtjes tikte de regen op het caravan dak toen we wakker werden. We hadden gisteren al besloten met zijn viertjes naar München te gaan om te shoppen en cultuur op te snuiven. Er zijn namelijk een aantal mooi pleinen in München met mooie oude gebouwen erom heen.
.jpg)
Rond 11 uur zijn we vertrokken richting München. Is maar 130 km rijden en we waren er dan ook vlot. Snel een parkeer plaats zoeken en dan de stad in. München is ongelofelijk groot. De binnenstad lijkt wel een mierennest, het is één golvende mensenmassa. Er zijn erg veel mooie winkels en ondanks dat het een immense stad is doet de stad erg schoon aan. We zijn door oude en nieuwe straten gelopen en zijn op de toren van het Neues Ratthaus geweest. Hier kun je enorm ver kijken en zie je nogmaals hoe groot de stad is. Het weer was goed in München, het is de hele middag droog geweest en we hebben lekker in de zon gelopen. Rond 5 uur zijn we moe maar voldaan weer in de auto gestapt. Vlakbij de camping hebben we in het sterren restaurant Die Goldene Bogen heerlijk gegeten. Al met al een geslaagde dag.
De nationale dag tegen het stuiven
Vandaag was het een bijzondere dag in Tirol. Het was namelijk de dag tegen het stuiven. Vanmorgen is het begonnen te regenen en dat doet het nu nog (23:00 uur). We hebben de hele dag in de caravan doorgebracht en hebben een beetje gelezen, geslapen en koffie gedronken. Gezien het slechte weer hebben we besloten niet zelf te koken maar te gaan eten in het restaurant.
Dit leek Marjon en John ook wel wat dus zogezegd zo gedaan. Tot onze grote
verrassing trad het Hamberg duo op en het maakte het wederom beregezellig. In onze juni vakantie heeft het Hamberg Duo
ook opgetreden, ze speelden toen een lied over een koe en maakten daar
vreemde geluiden bij. Uiteraard hebben we dit als verzoekje aangevraagd. In
ruil voor een borrel wilden ze dit wel spelen. Dat was dus snel geregeld.
Aan het einde van de avond hebben we om een toegift gevraagd en die is aan
onze tafel gespeeld, geweldig, dikke pret. Zo krijgt een regenachtige dag
toch nog een zonnig einde. En uiteraard was de Hausplatte weer verrukkelijk.
.jpg)
Het mooiste plekje op aarde???
.jpg)
.jpg)
Wallfahrtkapelle Maria Bretfall
.jpg)
In één van de voorgaande jaren hebben we de Campingbaas eens gevraagd naar een mooie korte wandeling in de buurt van de camping. Hij vertelde toen met glimoogjes over de wandeling naar de Wallfahrtkapelle Maria Bretfall.
.jpg)
We hebben dit toen niet gedaan. Maar de wandeling bleef maar terug komen als tip van de dag of als we er met de auto onderlangs reden. Voor vandaag hadden we het plan opgevat om naar de Schlegeisspeiger te gaan. Niet om te wandelen maar om gewoon eens rustig rond te lopen. Helaas gooide het weer roet in het eten. Het was zwaar bewolkt en de ervaring leert dat het dan slecht vertoeven is bij het stuwmeer. Na lang wikken en wegen hebben we besloten om dan maar naar de Wallfahrtkapelle Maria Bretfall te lopen. Je moet eerst 10 minuten rijden met de auto naar Strass. Vervolgens kun je vanaf daar in een half uur naar de Wallfahrtkapelle Maria Bretfall lopen. Dit lijkt simpel maar was best zwaar. Het pad loopt namelijk behoorlijk stijl naar boven.
.jpg)
Eenmaal boven aangekomen ben je dit snel vergeten, je kunt hier namelijk het hele Inntal inkijken. Inmiddels was het weer tegen de verwachting in opgeklaard en was het zicht erg goed. Nadat we uitvoerig hadden rondgekeken hebben we bij het Jausenstation Maria Brettfall wat gedronken. Dit was een tochtje dat zeer beslist de moeite waard was. Jammer dat we het niet eerder hebben gedaan. Bijzonder zijn wel de openingstijden van dit etablissement.
.jpg)
Niets doen
Vandaag hebben we niet veel gedaan, gisteren was een mooie maar lange dag. Al met al zijn we ruim 11 uur onderweg geweest. In de loop van de middag zijn we even naar de Interspar in Wörgl geweest om inkopen te doen.'s Avonds hebben we bij Cor en Magriet een wijntje gedronken.
.jpg)
.jpg)
Groβglockner Hochalpenstraβe
Vanmorgen ging het wekkertje om 7 uur. We wilden op tijd weg om naar de Groβglockner Hochalpenstraβe te gaan. Het was niet ver rijden maar we wisten dat het een drukke weg was die veel tijd in beslag zou nemen. De dag begon stralend met een strak blauwe lucht en een heerlijke temperatuur. Even na negen uur zijn we vertrokken, samen met Marjon en John. We zijn naar Zell am Ziller gereden en van daaruit zijn we de Gerloss pas opgereden. Onderweg zijn we nog even gestopt om foto’s te maken van de Krimmler Wasserfälle. Eenmaal bij de Groβglockner Hochalpenstraβe aangekomen hebben we de tol betaald en zijn begonnen aan een zeer mooie tocht. Het landschap begint vriendelijk met veel groen en bossen en eindigt in ruwe rotsen waar bijna niets meer groeit.
De Groβglockner Hochalpenstraβe heeft een lengte
van 48 km en via 36 haarspeldbochten overbrug je hoogte verschillen van meer
dan 2500 mtr. Onderweg zijn we meerdere keren gestopt om foto’s te maken. We
zijn gestopt op de Edelweisspitze, het hoogste uitzichtspunt van de route.
Ook zijn gestopt op een plek waar de kids sneeuwballen hebben gegooid
.jpg)
Het
uiteindelijke doel was de Kaiser-Franz-Josefshöhe op 2369
meter hoogte. Hier hebben we een aantal Murmeltiere in het wild gespot.
Vanaf de Kaiser-Franz-Josefshöhe gaat een
treinbaan naar beneden tot halverwege de Pasterzen gletscher. Vanaf
hier kun je naar de gletscher afdalen om erop te lopen. Uiteraard hebben wij
niet het treintje naar beneden genomen maar zijn
we naar beneden gaan lopen via een steil maar goed begaanbaar pad. Helaas
sloeg halverwege het weer in no time om en begonnen er grote druppels te
vallen. Toen we ter hoogte van het treintje waren onweerde het en hebben we
besloten terug te gaan naar boven( nu wel met het treintje). Helaas zijn we
niet meer op de gletscher geweest. Vanaf de Kaiser-Franz-Josefshöhe is het
nog drie uur terug naar de camping, dus besloten we terug te gaan. Onderweg
zijn we overvallen door enorme stortbuien met windstoten zoals je ze in
Nederland zelden ziet. Vertrouwend op de navigatie zijn we terug gereden. De
navigatie heeft ons om onverklaarbare reden over een andere
weg teruggestuurd. We zijn namelijk om de Gerloss pas heen gereden over een
smalle, slechte weg met veel bochten. Gelukkig houdt Marjon
wel van een beetje spanning……. We hebben de dag afgesloten bij Restaurant de
Gouden Bogen waar sommigen van ons zich tegoed hebben gedaan aan een
heerlijke vette hap. Eenmaal terug op de camping konden we aan de enorme
plassen wel zien dat in het Zillertal ook voldoende water naar beneden is
gekomen.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Lui zijn is heerrrrrrlijk
Vandaag hebben we niet veel meer gedaan dan in de zon gezeten en genoten van het heerlijke weer. Tussen de middag een pizza uit het restaurant gehaald en vervolgens weer niets gedaan. De grootste inspanning van de dag was wel boodschappen doen. Het is nu ongeveer 8 uur en 26 graden. We gaan nog even door met niets doen. HEEEEEEERRRRRRLIJK Morgen staat een tocht over de Grossglockner Alpenstrasse op het programma. Morgen dus weer foto's.
.jpg)
Toen
we vanmorgen wakker werden scheen het zonnetje al weer lekker. Zoals de
voorspellingen er nu uitzien blijft het de komende dagen ook erg mooi weer.
Vandaag blijven we op de camping want vanavond gaan we met lantaarns de
Wolfklamm in. We hebben deze klamm al twee keer bij daglicht gelopen en dat
was zeer adembenemend. De klamm staat bekend als de mooiste van Tirol, die
Perle der Klammen. Een avondwandeling belooft dus een mooie ervaring te
worden. ’s Morgens hebben we ons eerst telefonisch aangemeld.
De rest van de dag hebben we heerlijk van het weer genoten. Na het eten zijn
we rond 8 uur
richting
Stans vertrokken met de auto om ons daar te verzamelen. Inmiddels waren er
al meer wandelaars aangekomen. Na enige uitleg en het in ontvangst nemen van
een lantaarn met een kaars, zijn we richting de Wolfsklamm gelopen. Het
schemerde al behoorlijk en als snel werden de lantaarns aangestoken en
liepen we als een lange verlichte slang door de klamm. Het pad in de klamm
bestaat uit vele smalle trappen en doorgangen met overhangende rotspartijen
met naast ons watervallen die met veel lawaai naar beneden razen. Als snel
was het helemaal donker en dan ook ECHT donker. Het enige licht dat we zagen
waren
de
brandende kaarsen. Eenmaal boven in de klamm (je stijgt hier maar liefst 300
meter in korte tijd), hebben we met de hele groep even een pauze gehouden.
We stonden met ongeveer 30 man op een soort open plek in het pikkedonker met
alleen het licht van de kaarsen. Daarna zijn we langs een andere route terug
gelopen met onderweg mooie uitzichten op een verlicht Schwaz. Na 2 uur en 15
minuten waren we moe maar voldaan terug bij de auto. Nu snel terug naar de
camping om te proberen nog binnen te komen, maar helaas…….., Platzruhe. De
slagboom is dicht en het pasje werkt niet. Dan de auto maar buiten het hek.
Bij de caravan drinken we nog een lekker glas wijn en dan lekker slapen.
.jpg)
.jpg)
Als we wakker worden piept het zonnetje de caravan in. Snel de gordijnen op
en ja hoor blauwe lucht, ook wel
wolken
maar dat mag de pret niet drukken. We kunnen eindelijk de bergen in. Rond de
middag zijn we met de auto vertrokken richting het plaatsje Ginzling. Dit
ligt tussen Mayrhofen en de Schleggeisspeicher in. In Ginzling sla je
linksaf het Floitental in richting de Tristenbachalm. Dit stuk kun je lopen
maar is ook met de auto bereikbaar, wij kiezen ervoor om met de auto te
gaan, paden waar ook auto’s komen hebben nou eenmaal niet onze voorkeur.
Achteraf maar goed ook want vergezichten waren hier niet.
Eenmaal aangekomen bij de Tristenbachalm hebben we de auto geparkeerd en
zijn we begonnen aan de wandeling van een uur. Het was nog een redelijke
klim want het hele stuk loopt omhoog. Naast ons
raast een beek
met
veel kabaal naar beneden. Het is hier erg mooi. De natuur doet denken aan de
tocht naar de Max Hütte. Mooie almen en wiesen waar
koeien grazen veel groen en mooie vergezichten. Ons doel is de
Steinbockhütte. Daar aangekomen hebben de dames zich tegoed gedaan aan een
Apfelstrudel en heeft Ron een Backerbsensuppe gehad, dit was allemaal erg
lekker. De terug tocht was een makkie want die liep helemaal bergafwaarts.
‘s Avonds hebben we met Marjon en John gegeten in het camping restaurant.
Het Hamberg duo zou komen en dat is wel een garantie voor gezelligheid. Maar
helaas, het Hamberg duo was zoekgeraakt. Grappig was wel dat toen we de
bediening vroegen waar ze bleven deze erg verbaasd waren. Ze hadden ze nog
niet eens gemist. De baas is nog aan het bellen geslagen maar de heren waren
niet bereikbaar. Het eten “de Hausplatte” was zoals altijd weer prima en ook
zonder het duo was het beregezellig.
.jpg)
Vandaag stond er een wandeling op het programma maar wederom is het weer
niet best. Het is fris en buien wisselen elkaar af met
droge periode’s. Eerst maar eens even op het internet gekeken wat de
voorspellingen zijn, het ziet er goed uit voor de komende dagen. In de loop
van de middag toch maar even boodschappen gedaan want morgen zijn de winkels
gesloten. We zijn naar de Interspar in Schwaz gegaan.
Aankomst Cor en Magriet
Vandaag zijn Cor en Magriet aangekomen. Wij hadden voor vandaag een wandeling gepland maar het weer was nogal nat vanochtend dus zijn we op de camping gebleven. Rond de middag kwamen ze aan en ook daar hebben we kortstondig geholpen de hut op de plek te zetten. We hadden met de kids afgesproken dat ze mochten shoppen in het grote overdekte Dez winkelcentrum in Innsbruck. Dit is altijd een zware bevalling voor Ron want de dames gaan kleding winkel in en uit, uuuuuuuren achter elkaar. Ron is eerst de Mediamarkt ingedoken en heeft zich daarna op een bankje geïnstalleerd en afwachting van wat komen zou. Gelukkig was er een Italiaan die stukken pizza verkocht. dat maakte weer een hoop goed. Daarna zijn we de toeristische route terug gereden want op de Inntal autobahn was een ongeluk gebeurt en stond 11 km file. Deze route was beslist de moeite waard. Hulde aan de navigatie systemen.
Aankomst Marjon en John
Vandaag zijn Marjon en John aangekomen. Het weer was redelijk en wij hadden een rustdag ingelast. We hebben hun opgewacht bij de ingang en geholpen de caravan op de plek te zetten. Dit koste weinig moeite want John had hem met de auto al nagenoeg goed neergezet. Daarna hebben we boodschappen gedaan'. 's avonds hebben we hun vakantie feestelijk ingeluid. Gelukkig wist de firma Sonnleiten van hun komst en was er voldoende Zweigelt voorradig.
.jpg)
.jpg)
Stralend mooi weer vandaag, ook de temperatuur is duidelijk hoger. Vanmiddag staat een wandeling met het animatieteam Lena en Nina op het programma. De tocht gaat naar de Haselbacher Wasserfall. Daar wordt een kampvuur gemaakt waar je dan een worstje kunt grillen. Vertrek is om 13.00 uur vanaf de camping, richting Hart en vanuit daar naar Haselbach waar we parkeren bij Gasthaus Almendiele. Vanaf daar loop je door het bos naar boven naar de waterval.
.jpg)
Daar
aangekomen gaan de meiden natuurlijk eerst beneden door het water naar de
waterval. Daarna wordt het kampvuur gemaakt en kunnen we lekker een worstje
grillen. Hoewel bij aankomst de lucht om ons heen aardig betrok, is het
helemaal goed gegaan met het weer. Pas ’s avonds rond etenstijd een bui,
daarna weer droog. Na het eten hebben de meiden nog meegedaan aan het
voetbal.
.jpg)
Rustdag
Vandaag hebben onze activiteiten zich beperkt tot uitslapen, lezen, koffie drinken en boodschappen doen.
Het weer was goed, ongeveer 21 graden en wisselend bewolkt. De meiden hebben het animatie team geholpen met levend Stratego en wij hebben lekker bij de caravan gezeten. Weinig spektakel dus.
.jpg)
Vandaag
is het droog, wel bewolkt. De wandeling die we willen
doen, is niet heel hoog in de bergen, op 1860 m ongeveer, dus
van die wolken hebben we niet zoveel last. Rond de middag vertrekken we met
de auto naar Zillergrund. Zillergrund is één van de drie stuwmeren in het
Zillertal. Vlak voor het centrum van Mayrhofen buig je af naar links en
vervolgt de weg richting Brandberg/ Zillergrund. Druk op de
borden lettend rijden we bijna de mautstelle voorbij. Aan het eind van de
weg, bij Bärenbad, parkeren we de auto en wachten we op de bus die ons naar
de stuwdam brengt. Ons doel voor
vandaag
is de Hohenau Alm, een uurtje lopen vanaf de stuwdam, het ‘klein Tibet’ van
het Zillertal. Het leek ons een ideaal inlopertje, we zijn benieuwd! De weg
voert langs het stuwmeer. Omhoog kijkend zien we de Plauener Hütte liggen.
Een
paar jaar geleden zijn we daar heen gewandeld. Nu ligt de hut geheel in de
sneeuw! Toch zien we wel mensen lopen boven. Binnen het uur bereiken we de
Hohenau Alm. Het uitzicht is inderdaad prachtig. Er is een soort van hutje
waar je kunt eten en drinken. We bestellen Hohenau Jausen. Een plaat met
paprikaworst, spek, landjäger, bergkaas, lekkere schimmelkaas (vraag maar
aan Anniek), appel, druiven, komkommer, tomaat en brood. Best wel lekker
hoor, alleen toen we daar zaten werd het opeens zo verschrikkelijk koud!
(het was ook al niet erg warm trouwens). Volgens de huttenwacht was
het
3 graden. Tegen de tijd dat onze handjes er bijna afvroren zijn we maar weer
teruggelopen. Eigenlijk moesten de dames nog plassen, maar na omdat die in
een raar hokje buiten was en je in een gat moest plassen, leek het een
betere optie om gewoon maar heel snel terug te lopen. Wordt je warm van
bovendien. Al snel kwamen we meneer en mevrouw Steenbok tegen, die waren
even voor ons aan vanaf de alm vetrokken. Gezamenlijk hebben we onze weg
vervolgd terug naar de stuwdam. Heel gezellig, steeds als wij stopten,
stopten zij ook, aten wat bloemen en gras en liepen dan vervolgens samen met
ons weer verder. Gelukkig was de temperatuur tegen de tijd dat we bij de
stuwdam waren weer wat opgelopen. Op de terugweg snel nog wat boodschappen
gehaald in Fügen en toen terug naar de camping!
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Het heeft bijna de hele nacht geregend, en het is errug koud. Halverwege de ochtend wordt het dan toch droog. We besluiten vanmiddag een klein wandelingetje naar de Schlitterer Wasserfall te maken. Eigenlijk heel dicht bij, maar nog nooit geweest. Onderweg kunnen we goed zien dat de bergtoppen om ons heen besneeuwd zijn vandaag. Waarschijnlijk ligt de sneeuwgrens zo rond de 1800 meter. Maar goed, zo hoog hoeven we niet vandaag. Het is vanuit het dorpje Schlitters maar een klein stukje omhoog door een bos naar de waterval. Wij dachten altijd dat het maar een klein watervalletje was (ok, we hebben ze dan ook wel eens groter gezien), maar zijn toch wel aangenaam verrast. Eigenlijk zijn het 3 watervallen, 2 kleinere en 1 grotere. En onder die grotere wordt je best wel nat.
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
Vandaag nog een beetje verder opgeruimd en de tent van de kinderen
neergezet. Het is vandaag wel wat
frisjes en af en toe valt er een klein beetje regen. Vanmiddag
hebben we in Wörgl bij de Interspar wat boodschappen voor het eten gehaald. Vanavond is
er lekker geskotteld: gebakken aardappelen in de schil, rode kool en een
super-hamburger met ei, spek, kaas, champignons en ui. Mmmm, lekker!
.jpg)
.jpg)
Na een roerig weekje wat betreft musical en afscheid van de basisschool,
zijn we dan vrijdagochtend vroeg richting het Zillertal vertrokken. Gelukkig
bleef het weer goed en konden we af en toe even lekker de auto uit. Rond
Würzburg nam de drukte aardig toe en vanaf München was het filerijden. Ook
na München werden tot Rosenheim, waar je of door rijdt naar Salzburg of
richting Innsbruck gaat, files gemeld. Dus wij hebben de
toeristische route over de Achenpass gekozen, zeker geen snelle route maar
wel erg mooi en je rijdt tenminste! Om 17.10 reden we de camping op. De
caravan stond al helemaal goed, dus we waren zo geïnstalleerd. ’s Avonds
natuurlijk lekker een hapje in het restaurant gegeten.