Eindelijk weer mooi weer! Dus….wandelen. De kinderen willen
graag met de nieuwe grote kabelbaan in Mayrhoven. Deze baan is
aan
het eind van de vorige zomer gebouwd en heette toen de grootste
kabelbaan van Europa. Nu is het Oostenrijks grootste
kabelbaan…..’
Drie jaar geleden zijn we al eens met de oude kabelbaan geweest. We zijn toen naar de Edelhütte
gewandeld,
onze eerste ‘huttentocht’. Dat gaan we vandaag ook weer doen. We
weten dat het daar erg mooi is. Dus in Mayrhoven nemen we de
Ahornbaan naar boven, op ruim 1900 meter. De Edelhütte ligt op
2238 meter, dus een kleine stijging te gaan. Het pad is licht
stijgend en vrij rotsachtig, maar heel goed te doen. We zijn wel
wat gewend inmiddels. Toch nog wel even puffen om boven te
komen. Tijdens de wandeling heb je aan de ene kant een heel mooi
uitzicht op het Zillertal, terwijl je schuin voor je de hut al
ziet opduiken. Na een lunchpauze komen we na anderhalf uur in de
hut aan. Dat is toch aardig wat sneller dan drie jaar geleden!
Lekker even wat drinken en uitrusten. Daarna dalen we weer af.
Dit keer over de Alpenrose alm. Ook heel erg mooi. We lopen over
beekjes en wandelen tussen de koeien door. Tot Larissa’s
teleurstelling zitten er ook Nederlandse koeien tussen. Terug
nemen we ook weer de kabelbaan naar Mayrhoven. Vanavond bakken
we lekker pannenkoeken op de skottel.
het eind van de vorige zomer gebouwd en heette toen de grootste
kabelbaan van Europa. Nu is het Oostenrijks grootste
kabelbaan…..’Drie jaar geleden zijn we al eens met de oude kabelbaan geweest. We zijn toen naar de Edelhütte
gewandeld,
onze eerste ‘huttentocht’. Dat gaan we vandaag ook weer doen. We
weten dat het daar erg mooi is. Dus in Mayrhoven nemen we de
Ahornbaan naar boven, op ruim 1900 meter. De Edelhütte ligt op
2238 meter, dus een kleine stijging te gaan. Het pad is licht
stijgend en vrij rotsachtig, maar heel goed te doen. We zijn wel
wat gewend inmiddels. Toch nog wel even puffen om boven te
komen. Tijdens de wandeling heb je aan de ene kant een heel mooi
uitzicht op het Zillertal, terwijl je schuin voor je de hut al
ziet opduiken. Na een lunchpauze komen we na anderhalf uur in de
hut aan. Dat is toch aardig wat sneller dan drie jaar geleden!
Lekker even wat drinken en uitrusten. Daarna dalen we weer af.
Dit keer over de Alpenrose alm. Ook heel erg mooi. We lopen over
beekjes en wandelen tussen de koeien door. Tot Larissa’s
teleurstelling zitten er ook Nederlandse koeien tussen. Terug
nemen we ook weer de kabelbaan naar Mayrhoven. Vanavond bakken
we lekker pannenkoeken op de skottel.