Pinkstervakantie 2007

Als we opstaan miezert het wat en het is best wel koud. Snel werken we een broodje naar binnen en zetten de laatste spullen in de auto. De caravan blijft achter, best lastig hoor. Waar laat je toch al die troep....De Ford is dan ook werkelijk tot het plafond gevuld. Tegen half elf rijden we de camping af. Het schiet wel lekker op zo zonder caravan en na een snelle hap bij de Mac brengt onze snelle Ford ons rond 21.15 uur weer thuis. Nog acht weken, dan mogen we weer...........

PS: die drank in de kofferbak is niet allemaal voor ons hoor......

Vandaag is het weer wat opgeknapt, dus we gaan wandelen! De kinderen willen graag klimmen en hoog de bergen in, maar vanwege de sneeuwval gisteren zit dat er helaas niet in. Verder is het maar de vraag of er ergens een hut open is. We besluiten een voorproefje te nemen op een tocht die we voor de zomer op het programma hebben staan, de Berlinerhütte. Deze hut staat onder monumentenzorg en de wandeling erheen schijnt de moeite waard te zijn. De tocht duurt echter 3 uur (heen), dat is voor vandaag gezien de tijd te lang. Anderhalf uur heen en een uurtje terug is voor vandaag genoeg. Bij het vertrekpunt Breitlahner begrijpen we dat alle hutten op de route open zijn. We gaan voor de eerste, de Grawandhütte. Het pad is heel goed te doen. Om ons heen zien we mooie alpenweiden, besneeuwde toppen en veel watervallen. Het laatste stuk loopt nog best stijl op. Na anderhalf uur komen we bij de hut en doen ons te goed aan Buttermilch en Apfelstrudel. Hebben we wel verdiend. De zon is er inmiddels doorgekomen, dus we genieten er even van op het terras bij de hut. De eigenaar schijnt zijn vrouw in Aken te hebben ontmoet, dus Nederland was hem ook niet onbekend. Hoewel het goed vertoeven is bij deze hut, moeten we onderhand toch maar terug. Ron 'download' onderweg nog een leuke ringtone: de koeienbel!

Terug op de camping gaan we lekker skottelen. Morgen weer inpakken helaas.....

Na de aankomst van zondag en een warm dagje op tweede pinksterdag, regent het vandaag en is het erg koud. De sneeuwgrens daalt per uur. Op de radio wordt ervoor gewaarschuwd dat sommige passen (waaronder de Gerlospas) alleen met sneeuwkettingen te berijden zijn. Ook zijn er skiliften geopend. Vandaag dus maar een dagje 'stadten'. Het wordt Salzburg. Nog nooit geweest en moet toch binnen anderhalf á twee uurtjes rijden te berijken zijn. Warme trui aan, fleecevest en jas erover, en op pad. Daar aangekomen ligt de parkeergarage in een soort grot. Salzburg is een prachtige stad vol historische gebouwen. We lopen wat door de Altstadt, langs de Dom. het geboortehuis van Mozart (er zijn twee winkels met alleen maar Mozart-chocolade!!) en de vele gezellige steegjes. We maken nog een klim naar boven om een mooi uitzicht over de stad te krijgen. Sommigen van ons hebben het gisteren wat te laat gemaakt enzo, dat wreekt zich nu.......

Op de terugreis naar de camping laten we de MIO een toeristische route kiezen. Als we in de buurt van St. Johann i. T. komen, zien we dat de sneeuwgrens inderdaad vrij laag is.......we zitten hier rond de 700 m, maar we kunnen toch sneeuwballen gooien!! Gelukkig ligt er geen sneeuw op de camping, maar de bergen rondom zijn wit.

Eindelijk is het weer zover, we gaan weer naar Oostenrijk. Even een klein weekje op proef, in de zomervakantie wat langer. Na wat opstartproblemen (koelkasten die niet werken, dvd spelers die het niet doen) gaan we om half negen dan toch op pad! Het is al echt Oostenrijks weer (nat en koud), maar in Midden-Duistsland knapt het weer wat op. Rond half zes pakeren we onze caravan tussen de 60-plussers op onze, min of meer, vaste stek in Geiselwind, onder Würzburg.